Mathieu Paapst | Er wordt in beleidsstukken vaak gesproken over het willen bereiken van meer digitale soevereiniteit en digitale autonomie. Die begrippen worden soms door elkaar heen gebruikt, en vooral besproken in relatie tot het willen overstappen van Amerikaanse cloudleveranciers naar Europese partijen. Minder vaak wordt de link gelegd met het bredere streven naar leveranciersonafhankelijkheid en de kwalijke invloed daarop van vendor lock-in. In deze bijdrage maak ik de onderlinge samenhang duidelijk tussen deze vier begrippen en zal duidelijk worden dat open source en open standaarden daarin ook een belangrijke rol hebben.
De vier begrippen
Digitale soevereiniteit verwijst naar het juridische en politieke vermogen van staten of publieke instellingen om in de digitale omgeving hun eigen regels, waarden en strategische belangen daadwerkelijk effectief te kunnen handhaven. Het begrip heeft een geopolitiek karakter en ziet onder meer op controle over digitale infrastructuur, bescherming van… lees hier verder
